ScrollTop-ico

Warto zobaczyć

Bazylika św. Antoniego

Świątynia neogotycka, zbudowana wg projektu architekta Ludwika Schneidera w latach 1903–1906. Góruje nad miastem i jest jego jedną z najbardziej rozpoznawalnych wizytówek. Najwyższa budowla sakralna na Górnym Śląsku (96-metrowe wieże). Punkt widokowy znajduje się na południowej wieży bazyliki. Wieżę z tarasem widokowym zwiedzać można zgodnie z zasadami ustalonymi przez parafię św. Antoniego.


Rynek

Rynek zdobi klasycystyczny budynek z wieżą zegarową . Wzniesiony w 1822 roku, z inicjatywy ówczesnego burmistrza Żelazko. Zastąpił niewielki, drewniany budynek ratusza miejskiego stojący od 1821 roku w centralnej części placu rynkowego. Rozbudowany i zmodernizowany w I poł. lat 90 XX w. Obecnie w ratuszu ma swoją siedzibę Muzeum oraz Urząd Stanu Cywilnego, a na samej płycie Rynku dzieje się wiele - od miejskich wydarzeń, poprzez codzienne spotkania rybniczan, spotkania towarzyskie i miejsce wielu jarmarków.


Zabytkowa kopalnia "Ignacy"


Zalew Rybnicki

Niezamarzający akwen wodny, liczący 5,5 km2 miejscowy raj dla wędkarzy i żeglarzy, położony w otoczeniu lasów, na terenie Parku Krajobrazowego Cysterskich Kompozycji Krajobrazowych Rud Wielkich. Latem temperatura wody sięga nawet 25 stopni, a zimą nie spada poniżej 10 stopni.

Zalew Rybnicki to sztuczny akwen, który powstał w 1972 roku w wyniku spiętrzenia wód Rzeki Rudy. Posiada niepowtarzalne walory. Woda w akwenie nie zamarza zimą, jest ciepła przez cały rok, co sprzyja rozwojowi rzadkich gatunków ryb. Sezon żeglarski trwa od kwietnia do października.


Budynek Starostwa Powiatowego

Gmach został wzniesiony w 1887 roku . Obiekt stanowi piękny przykład  historyzującego stylu renesansu niemieckiego. Budynek otoczony założeniem parkowym zwanym Parkiem Starościńskim.


Budynek Urzędu Miasta Rybnika (Magistrat)

Wybudowany w latach 1927 – 8. Architektonicznie reprezentuje styl klasycystyczny, z reprezentacyjną północną elewacją frontową.

Wnętrza pomieszczeń reprezentacyjnych z główna salą posiedzeń noszą znamiona modernizmu. W oknach sali posiedzeń i westybulu znajdują się cenne witraże z pracowni Braci Żeleńskich z Krakowa, przedstawiające "Rybnik" i związane z nimi "Górnictwo" "Hutnictwo” "Przemysł" i "Rolnictwo", przedstawione w duchu popularnego wówczas symbolizmu. W końcu lat 90 XX wieku rozbudowano budynek od strony południowej.


Drewniany kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej i Matki Boskiej Różańcowej (Rybnik-Wielopole)

Drewniany kościół pod wezwaniem św. Katarzyny Aleksandryjskiej i Matki Boskiej Różańcowej w Wielopolu pochodzi z ok.1543 r. Powstał w Gierałtowicach z fundacji Stanisława Dąbrówki. Odnowiony w 1676 r. Wybudowany w konstrukcji zrębowej, z wieżą słupową z 1844 r. Przy bocznych elewacjach soboty, kryte gontem. Wewnątrz na stropie nawy i prezbiterium późnogotycka polichromia patronowa i ornamentalna. Przeniesiony z Gierałtowic do Wielopola w latach 1975-6.


Drewniany kościół pw. św. Wawrzyńca (Rybnik- Ligota Ligocka Kuźnia)

Zbudowany w 1717 r. przez cieślę Jakuba Sedlaczka z Gliwic. Drewniany, konstrukcji zrębowej z wieżą słupową, oszalowany, na wysokiej współczesnej podmurówce. Dach kryty gontem, wyposażenia wnętrza oryginalne, orientowany. Przeniesiony do Ligockiej Kuźni z Boguszowic w 1975 r.


Figura św. Jana Nepomucena

Rzeźba późnobarokowa, wolnostojąca. Wykonana przez Jana Melchiora Oestereicha z Raciborza w 1728 roku. Fundatorem figury był hrabia Karol Ferdynand Węgierski.

W 1806 roku figura została przeniesiona sprzed bramy zamku na plac przed dopiero co zbudowanym kościołem. Stoi na miejscu, gdzie kiedyś był drewniany kościółek św. Jana związany z początkami szpitala brackiego przy ul. Rudzkiej.


Kościółek Akademicki pw. Wniebowzięcia NMP

Zachowane gotyckie prezbiterium dawnego kościoła farnego. Wzniesiony w poł. XV w. w miejscu wcześniejszego drewnianego kościoła, ufundowanego zapewne przez Mieszka I  Plątonogiego w XII w. W roku 1797 zburzono nawę kościoła wraz z wieżą, pozostawiając jedynie prezbiterium.

Do 1975 roku obiekt pełnił role kaplicy cmentarnej, otoczony najstarszym rybnickim cmentarzem, zlikwidowanym w połowie lat 70 – tych XX – w. Świątynia orientowana, murowana z cegły, wewnątrz zachowane resztki gotyckiego sklepienia żebrowego. Od strony południowej przylega lapidarium – Gliwicka (w parku św. Jana Sarkandra, czyli tzw. Parku Na Górce).

Obecnie Kościół Akademicki DAR


Kościół ewangelicko - augsburski

Powstał z przebudowanej ok. 1791 roku dawnej sieciarni zamkowej. Odnowiony po pożarze w 1796 roku przez architekta Franciszka Ilgnera. Świątynia jest jednonawowa, z neoromańską wieżą przy frontowej elewacji od strony północnej, wewnątrz otoczona jedną kondygnacją galerii i skromnym, acz oryginalnym wyposażeniem późnobarokowym.


Kościół pw. Matki Bożej Bolesnej (tzw. "Stary")

Kościół p.w. Matki Bożej Bolesnej zw. Starym, został zbudowany według projektu Franciszka Ilgnera w latach 1798 – 1801. Murowany, barokowo – klasycystyczny, jednonawowy z wieżą od frontu zwieńczoną kopulastym hełmem. Częściowo zachowane oryginalne wyposażenie wnętrza. W prezbiterium późnogotyckie płaskorzeźby pochodzące z tryptyku stanowiącego niegdyś ołtarz w dawnym kościele farnym p.w. Wniebowzięcia NMP. W świątyni tej został ochrzczony ks. Franciszek Blachnicki.


Pocysterski dwór w Stodołach

Późnobarokowy dwór murowany, zbudowany w 1736 roku, przebudowany w 1774 r. Pierwotnie należał do dóbr zakonu cystersów z Rud Raciborskich. Do niedawna wnętrze zdobiły freski Sebastiniego. Obecnie w stanie zabezpieczonej ruiny.

Na terenie zabytkowego, pocysterskiego dworu w Rybniku-Stodołach prywatny inwestor realizuje dużą inwestycję, adaptując i rewitalizując historyczne budynki. Powstaje tam Bel Mon Resort -  inwestycja rekreacyjno-usługowa, w założeniu inwestora składająca się z trzech części: Restauracja Mona, Berry Spa oraz Hotel Lili.


SANKTUARIUM św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza


Średniowieczny zamek książęcy

Średniowieczny zamek książęcy wzniesiono na przełomie XII i XIII wieku. W latach 1223 – 1228 siedziba klasztoru sióstr Norbertanek, prowadzących szkołę dla panien szlachetnie urodzonych.  W XII w. powstał nowy zamek, mający służyć jako rezydencja prywatnych właścicieli miasta, który przebudowany w końcu XIII w wg projektu Franciszka Ilgnera na dom dla inwalidów wojennych zyskał obecną późnobarokowo – klasycystyczna formę. W roku 1842 zamek stał się siedzibą Sądu Grodzkiego. Obecnie jest siedzibą Sądu Rejonowego.


Zespół szpitalny im. Juliusza Rogera

    Zespół powstawał w kilku etapach w drugiej połowie XIX wieku. Budowa szpitala dla kobiet zainicjowana została przez nadwornego lekarza księcia raciborskiego dr. Juliusza Rogera. Budowę ukończono już po jego śmierci z funduszy przez niego uzbieranych. Architektura z elementami stylu neoromańskiego i neogotyckiego. Najciekawszym obiektem jest centralna kaplica szpitalna pw. Św. Juliusza (obecnie zdesakralizowana).

    Składa się z czterech gmachów zlokalizowanych pomiędzy ulicą Miejską, Klasztorną i 3 Maja:

    • pawilonu Juliusz (aktualnie remontowany na potrzeby ekspozycji opowiadającej o przyrodzie Górnego Śląska),
    • pawilonu Rafał (edukatorium poświęcone historii medycyny i farmacji),
    • budynku byłego oddziału dermatologicznego (obecnie siedziba Ośrodka Rodzinnej Pieczy Zastępczej oraz Filii Wojewódzkiego Ośrodka Adopcyjnego)
    • dawnego pogotowia ratunkowego (dziś siedziba Zasadniczej Szkoły Zawodowej Izby Rzemieślniczej).  

    Udostępnij: