Jęz. polski

UCHWAŁA NR 426/XXIV/2026 RADY MIASTA RYBNIKA

z dnia 13 kwietnia 2026 r.
w sprawie nadania Panu Alainowi Philibert tytułu „Honorowego Obywatela Miasta Rybnika” 
Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2025 r., poz. 1153 z późn. zm.),
na wniosek Prezydenta Miasta Rybnika, po zaopiniowaniu przez Komisję Samorządu i Współpracy z Dzielnicami
Rada Miasta Rybnika
uchwala:
§ 1.
Nadać Panu Alainowi Philibert tytuł „Honorowy Obywatel Miasta Rybnika”.
§ 2.
Wykonanie uchwały powierza się Prezydentowi Miasta.
§ 3.
Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Przewodniczący Rady Miasta 
Krzysztof Szafraniec

UZASADNIENIE

Alain Philibert od 26 lat jest merem francuskiego miasta Saint-Vallier, będącego od 65 lat miastem partnerskim Rybnika. Jako miłośnik kultury polskiej od wielu lat aktywnie działa na rzecz jej upowszechniania wśród mieszkańców Saint-Vallier, dbając jednocześnie o kontynuację współpracy partnerskiej pomiędzy naszymi miastami.
Alain Philibert urodził się 3 stycznia 1951 roku w Perrecy-les-Forges jako czwarte, najmłodsze dziecko w rodzinie murarza Emila i Marie-Marcelle, zajmującej się domem i rodziną. Rodzice chcieli, aby ich najmłodszy syn zdobył wykształcenie, zatem w celu podjęcia nauki Alain wcześnie opuścił dom i zamieszkał w internacie. W tym czasie rozpoczęła się również jego przygoda ze sportem - przez długie lata był zawodnikiem klubu rugby.
Po zakończeniu kształcenia, już jako nauczyciel techniki, rozpoczął pracę w gimnazjum im. Antoine’a de Saint-Exupéry w Montceau-les-Mines, gdzie spotkał Rose, swoją przyszłą żonę. W 1973 roku rozpoczął pracę w Saint-Vallier, w nowo powstałym gimnazjum im. Mikołaja Kopernika, w którym pracował aż do przejścia na emeryturę w roku 2011.
Od wczesnych lat angażował się w życie samorządowe Saint-Vallier. W 1989 roku, w wieku 38 lat, będąc radnym, został wybrany na stanowisko zastępcy mera ds. sportu. W 2000 roku wygrał wybory samorządowe i objął urząd mera, zastępując pana Marcela Bouteloup, który pełnił tę funkcję przez 29 lat (1971-2000).
Alain Philibert od 37 lat nieprzerwanie działa na rzecz społeczności Saint-Vallier, w tym od 26 lat jako mer. Należy do trzeciego pokolenia merów, z którymi współpracuje Rybnik od czasu podpisania umowy partnerskiej w 1961 roku. Wcześniej byli to: Jean-Marie Chalot (1947-1971) oraz Marcel Bouteloup (1971-2000).
Nadanie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Rybnika panu Alainowi Philibertowi jest wyrazem głębokiego uznania dla osoby, która swoją pracą i zaangażowaniem wpisuje się w piękną historię przyjaźni między naszymi narodami. Mer Saint-Vallier jest nie tylko wybitnym samorządowcem, ale również prawdziwym przyjacielem Polski i Rybnika.
Jego miłość i przywiązanie do naszego miasta, od 65 lat miasta partnerskiego Saint-Vallier, jest przykładem głębokiej więzi łączącej nasze kultury. Alain Philibert z dumą podkreśla, że wyrastał wśród wielu Polaków, których rodzice emigrowali w latach 20. XX wieku do Francji w poszukiwaniu pracy w kopalniach. Z Polakami chodził do szkoły, z wieloma z nich się przyjaźnił, a następnie uczył wielu uczniów noszących polskie imiona i nazwiska. Dziś żyje wśród nich i nie wyobraża sobie swojego miasta bez ich obecności, tradycji i kultury.
Dzięki jego staraniom nasze dwa miasta partnerskie nadal rozwijają współpracę. Jak sam zwykł mawiać: „Rybnik to najstarszy i najcenniejszy przyjaciel Saint-Vallier”. Rybnik i Saint-Vallier nie tylko wymieniają się doświadczeniami i realizują wspólne projekty, ale również budują mosty przyjaźni, które przekraczają granice.
Alain Philibert wielokrotnie towarzyszył mieszkańcom Saint-Vallier podczas wymian z młodzieżą II Liceum Ogólnokształcącego im. Andrzeja Frycza-Modrzewskiego w Rybniku. Przebywanie z rybnicką młodzieżą sprawiało mu ogromną radość. Zawsze był obecny przy powitaniu grup przyjeżdżających z Rybnika i osobiście czuwał nad ich pobytem, zapewniając bogaty program wizyty.
Dzięki jego zaangażowaniu, gościnności i wsparciu, w trwającej od 1989 roku wymianie uczestniczyło ponad 700 uczniów z Rybnika. Dla wielu z nich stało się to początkiem zainteresowania kulturą francuską, które wpłynęło na ich dalsze wybory życiowe i zawodowe.
Na zaproszenie mera w Saint-Vallier prezentowali się również uczniowie i pedagodzy Państwowej Szkoły Muzycznej im. Karola i Antoniego Szafranków, artyści zespołu „Przygoda”, młodzi sportowcy z rybnickich klubów, a także przedsiębiorcy prezentujący swoje wyroby podczas wydarzeń międzynarodowych.
Alain Philibert - Francuz zauroczony Rybnikiem i jego mieszkańcami, mer, który uczynił z Saint-Vallier miejsce, w którym Polska i Francja spotykają się w duchu przyjaźni i współpracy.
Efektem jego działalności jest promowanie kultury polskiej i tradycji śląskiej oraz upowszechnianie informacji o Rybniku i jego mieszkańcach we Francji.
 

LAUDACJA

Alain Philibert od 26 lat jest merem we francuskim mieście Saint-Vallier, będącego od 65 lat miastem partnerskim Rybnika. Jako miłośnik kultury polskiej od wielu lat aktywnie działa na rzecz jej upowszechniania wśród mieszkańców Saint-Vallier dbając jednocześnie o kontynuację współpracy partnerskiej pomiędzy naszymi miastami.
Alain Philibert urodził się 3 stycznia 1951 roku w Perrecy les Forges, jako czwarte, najmłodsze dziecko w rodzinie murarza Emila i, zajmującej się domem i rodziną, Marie-Marcelle. Rodzice chcieli, aby ich najmłodszy syn zdobył wykształcenie, zatem w celu podjęcia nauki Alain wcześnie opuścił dom i zamieszkał w internacie. W tym czasie rozpoczęła się również jego przygoda ze sportem, przez długie lata był zawodnikiem klubu rugby.
Po zakończeniu kształcenia, już jako nauczyciel techniki, rozpoczął pracę w gimnazjum im. Antoine’a de Saint-Exupéry w Montceau-les-Mines, gdzie spotkał Rose, swoją przyszłą żonę. W 1973 roku rozpoczął pracę w Saint-Vallier, w nowo powstałym gimnazjum im. Mikołaja Kopernika, w którym pracował aż do przejścia na emeryturę w roku 2011.
Od wczesnych lat angażował się w życie samorządowe Saint-Vallier. W 1989 roku, w wieku 38 lat, będąc radnym, został wybrany na stanowisko zastępcy mera ds. sportu.
W 2000 roku wygrał wybory samorządowe i objął urząd mera, zastępując pana Marcela Bouteloup, który pełnił tę funkcję przez 29 lat (1971–2000).
Alain Philibert od 37 lat nieprzerwanie działa na rzecz społeczności Saint-Vallier, w tym od 26 lat jako mer.
Należy dodać, że od czasu podpisania w roku 1961 umowy partnerskiej pomiędzy Rybnikiem a Saint-Vallier jest trzecim merem, z którym ma przyjemność współpracować nasze miasto. Wcześniej byli to: Jean-Marie CHALOT (1947-1971) oraz Marcel BOUTELOUP (1971-2000).
Nadanie honorowego obywatelstwa Miasta Rybnika panu Alainowi Philibertowi jest wyrażeniem głębokiego uznania dla osoby, która swoją pracą i zaangażowaniem wpisuje się w piękną kartę przyjaźni między naszymi narodami. Mer miasta Saint-Vallier, Alain Philibert jest nie tylko wybitnym samorządowcem, ale również prawdziwym przyjacielem Polski i Rybnika.
Jego miłość i przywiązanie do naszego miasta, od 65 lat miasta partnerskiego Saint Vallier, jest przykładem głębokiej więzi jaka łączy nasze kultury. Alain Philibert zawsze z ogromną dumą i szacunkiem podkreśla, że wyrastał wśród wielu Polaków, których rodzice wyemigrowali w latach 20. ubiegłego wieku do Francji w poszukiwaniu pracy w kopalniach. Z Polakami chodził do szkoły, z wieloma z nich się przyjaźnił, a następie uczył wielu uczniów noszących polskie imiona i nazwiska, teraz żyje wśród nich i nie wyobraża sobie swojego miasta bez ich obecności, tradycji i kultury.
Dzięki jego staraniom nasze dwa miasta partnerskie nadal pozostają partnerami, a jak zwykł mawiać „Rybnik to najstarszy i najcenniejszy przyjaciel Saint-Vallier”, Rybnik i Saint-Vallier nie tylko wymieniają się doświadczeniami, realizują wspólne projekty, ale również budują mosty przyjaźni, które przekraczają granice. 
Alain Philibert nieraz wsiadał do autokaru wraz z mieszkańcami Saint-Vallier, by uczestniczyć w wymianach z młodzieżą z II Liceum Ogólnokształcącego im. Andrzeja Frycza - Modrzewskiego. Przebywanie z rybnicką młodzieżą sprawiało mu ogromną radość, zawsze był obecny przy powitaniu grup przyjeżdżających z Rybnika. Tradycją stał się pierwszy dzień ich pobytu w Saint-Vallier, kiedy rybnicka młodzież była gościem honorowym mera. Alain Philibert osobiście przejmował nad nimi opiekę i zapewniał interesujący program pobytu. Za sprawą jego zaangażowania, gościnności i udzielonego wsparcia, w trwającej od 1989 roku wymianie, uczestniczyło ponad 700 uczniów z Rybnika. Dzięki tym wymianom w wielu z nich zaszczepiona został miłość do kultury Francji, która zadecydowała o wyborze ich dalszej drogi zawodowej.
Na zaproszenie mera, w Saint-Vallier mieli przyjemność prezentować się uczniowie i pedagodzy Państwowej Szkoły Muzycznej im. Karola i Antoniego Szafranków, artyści z Zespołu Edukacyjno-Artystycznego „Przygoda”, do udziału w zawodach sportowych zapraszani byli młodzi sportowcy z rybnickich klubów. Także rybniccy przedsiębiorcy mieli okazję prezentować swoje wyroby podczas międzynarodowych wydarzeń integracyjnych organizowanych z inicjatywy mera Saint-Vallier. Wielokrotnie również, na zaproszenie Alaina Philiberta, do Saint-Vallier zapraszani byli radni oraz przedstawiciele władz Miasta Rybnika.
Alain Philibert – Francuz zauroczony Rybnikiem i jego mieszkańcami, mer, który uczynił z Saint-Vallier miejsce, w którym Polska i Francja spotykają się w duchu przyjaźni i współpracy.
Wynikiem jego starań jest promowanie kultury polskiej i tradycji śląskiej oraz  propagowanie informacji o Rybniku i jego mieszkańcach we Francji.

Na koniec  należy podkreślić, że Pan Alain Philibert, w marcu tego roku wygrał w pierwszej turze wybory samorządowe z wynikiem 65,42 %. W ten sposób, po raz piaty, został wybrany na stanowisko mera, będzie zatem zarządzał miastem przez kolejne sześć lat.

Na zakończenie chciałabym zacytować Arystotelesa, który mawiał, że: „Godność nie polega na posiadaniu zaszczytów, lecz na zasługiwaniu na nie”.
Panie Merze, Pan zasłużył Pan na tytuł Honorowego Obywatela Miasta Rybnika. Gratuluję!

P.S.: Pan Alain Philibert powiedział kiedyś, że na emeryturze przeprowadzi się do Rybnika.

Wszystko zaczęło się w Aix-les-Bains, gdzie 24 kwietnia 1957 roku powstała Światowa Federacja Miast Bliźniaczych. Spotkania Federacji odbywały się w różnych miastach Europy, m.in. w Warszawie w 1964 roku pod hasłem „Problem żywiołowej urbanizacji”. W kongresie uczestniczyło 550 miast z 17 krajów. Od tego czasu Rybnik i Saint-Vallier znalazły się w kręgu miast współpracujących w ramach Federacji.
Inicjatorem kontaktów był mer Saint-Vallier Jean Chalot, który już w 1957 roku uczestniczył w pierwszym kongresie ŚFMB w Aix-les-Bains. Tam, podczas prac komisji językowej, spotkał przedstawiciela Wrocławia i wspólnie poszukiwano dla Saint-Vallier miasta partnerskiego w Polsce. Zaproponowano wówczas Rybnik – miasto o podobnym profilu gospodarczym i społecznym.
Pierwsze konkretne kontakty miały miejsce w 1959 roku podczas Międzynarodowego Kongresu Związków Zawodowych Górnictwa w Katowicach, gdzie doszło do spotkania przedstawicieli Saint-Vallier i Rybnika. Wkrótce potem strona francuska zaprosiła Rybnik do współpracy, a zaproszenie zostało przyjęte.
W czerwcu 1961 roku delegacja z Francji odwiedziła Rybnik, co stało się ważnym krokiem w budowaniu relacji. W kolejnych latach kontakty były rozwijane, mimo trudności politycznych i organizacyjnych w Europie, w tym problemów wizowych oraz ograniczeń lat 1962–1963.
Ostatecznie, dzięki zaangażowaniu obu stron i osobistej interwencji mera Jeana Chalota, w 1963 roku doszło do rewizyty i utrwalenia współpracy.
Tak rozpoczęła się historia partnerstwa Rybnika i Saint-Vallier — opartego na inicjatywie samorządów, ale przede wszystkim na bezpośrednich kontaktach ludzi i wspólnej woli współpracy ponad ówczesnymi podziałami.

Położony na zachodzie Ukrainy Iwano-Frankiwsk, od 2001 roku partnerskie miasto Rybnika, uchodzi za jedną z najciekawszych pereł regionu. To miasto o bogatej, wielokulturowej przeszłości, które zaskakuje zarówno historią, jak i nowoczesnym charakterem.
Założony w 1661 roku przez polskiego magnata Andrzeja Potockiego jako Stanisławów, początkowo pełnił funkcję miasta-twierdzy. Rok później otrzymał prawo magdeburskie, co uznaje się za oficjalny moment powstania miasta. Przez blisko trzy stulecia nosił imię syna fundatora - Stanisława Potockiego. Nazwę zmieniono dopiero w 1962 roku na Iwano-Frankiwsk, upamiętniając wybitnego ukraińskiego pisarza, poetę i działacza społeczno-politycznego Iwana Frankę.
Miasto od zawsze było tyglem kultur, mieszanką różnych narodowości, tradycji i języków. Silnie zaznaczyły tu swoją obecność społeczności żydowska i ormiańska, jednak to Polacy odegrali kluczową rolę w rozwoju miasta. Symbolem tej historii jest najstarszy zabytek miasta - odlany z brązu pomnik Adama Mickiewicza z 1898 roku. Cudem ocalały przetrwał II wojnę światową: gdy Niemcy pocięli rzeźbę z zamiarem przetopienia, polski pracownik w punkcie skupu złomu ukrył jej fragmenty, ratując pomnik przed zniszczeniem.
W historii miasta warto również przypomnieć tzw. „pożar marmoladowy”, który wybuchł w 1868 roku w wyniku zwykłej nieostrożności mieszkanki miasta. Podczas smażenia powideł w ogrodzie nie zauważyła, że ogień - podsycony wiatrem - przeniósł się na drewniane, nasączone olejem dachy. W krótkim czasie spłonęło ponad 260 domów, a ratusz i inne ważne budynki zostały poważnie uszkodzone. Katastrofa stała się impulsem do modernizacji miasta, jego odbudowy z cegły i kamienia oraz powołania zawodowej straży pożarnej. Dzięki temu ówczesny Stanisławów zyskał bezpieczniejszy i bardziej nowoczesny charakter.
Miasto nieraz wyprzedzało swoją epokę, stając się przykładem rozwiązań później adaptowanych w innych ośrodkach. To tutaj powstała słynna „stumetrówka”, czyli pierwszy deptak na Ukrainie, a także jedna z najstarszych, działających do dziś łaźni w kraju. Wśród zabytków uwagę przyciąga Pałac Gartenbergów z metalową konstrukcją dachu wykonaną przez firmę Gustava Eiffela, w którym otwarto jedno z pierwszych centrów handlowych w Ukrainie.
Prawdziwą wizytówką miasta pozostaje jednak ratusz - jeden z najmłodszych w Europie i jedyny na świecie zbudowany w stylu modernistycznym. Jego pozłacana kopuła wyróżnia się na tle architektury miasta i jest jednym z jego najbardziej rozpoznawalnych symboli.
Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji rosyjskiej Iwano-Frankiwsk w krótkim czasie przekształcił się w jedno z kluczowych zapleczy humanitarnych Ukrainy. Miasto przyjęło około 40-42 tysięcy osób wewnętrznie przesiedlonych, zapewniając im dach nad głową, wsparcie socjalne oraz możliwości integracji z lokalną społecznością. Równocześnie stało się ważnym węzłem logistycznym pomocy humanitarnej, jednocześnie będąc okresowo celem ostrzałów rakietowych i ataków dronów dalekiego zasięgu.

Na mapie Niemiec łatwo ją przeoczyć. Eurasburg, niewielka gmina położona w Górnej Bawarii około 40 kilometrów na południe od Monachium, liczy około 4400 mieszkańców. Choć jest niemal trzydzieści razy mniejsza od Rybnika, to właśnie stamtąd w trudnych dla Polski latach osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych płynęła ogromna pomoc dla naszego kraju. W czasach kryzysu mieszkańcy tej niewielkiej bawarskiej gminy pokazali, że solidarność nie zna granic.
Historia wzajemnych kontaktów sięga 1981 roku. Wówczas Rosemarie Tröscher, zainspirowana apelem Gerharda Kubatza, wielkiego przyjaciela Rybnika, zaangażowała się w organizowanie pomocy dla Śląska. Po przeprowadzce do Bawarii stworzyła grupę ludzi dobrej woli, którzy wspierali Polskę poprzez zbiórki i wysyłkę darów. Ważnym partnerem tych działań została firma Burgmann, która przez lata wspierała zarówno pomoc materialną, jak i późniejszą współpracę kulturalną oraz wymianę młodzieży.
W latach 1983-1993 prowadzono akcję „Pomoc dla Polski”, dzięki której do Rybnika trafiały transporty z darami i sprzętem. Dla wielu rodzin i instytucji było to nie tylko wsparcie materialne, ale także znak, że po drugiej stronie Europy są ludzie, którym los Polski nie jest obojętny.
Gdy sytuacja gospodarcza w Polsce uległa poprawie, pomoc przekształciła się w trwałą współpracę opartą na przyjaźni, poznawaniu kultur i kontaktach międzyludzkich. Tak narodziła się inicjatywa „Wymiana młodzieży i kultury”, której zwieńczeniem było podpisanie w 2001 roku porozumienia pomiędzy Stowarzyszeniem Współpracy Międzynarodowej „RYBNIK-EUROPA” a stowarzyszeniem „Niemiecko-Polska wymiana w zakresie młodzieży i kultury” w Eurasburgu.
Największą wartością Eurasburga są jednak jego mieszkańcy. Historia współpracy z Rybnikiem pokazuje, że nawet niewielka społeczność może mieć ogromne serce i realny wpływ na życie innych. W 2008 roku przedstawiciele Rybnika i Eurasburga wspólnie posadzili na rybnickim Kampusie „Dąb Przyjaźni”, który rośnie do dziś i pozostaje symbolem tej wyjątkowej relacji.